The Lost photographs of Alfred H.

Alfred H.’nin Kayıp Fotoğrafları, 2005 – 2010

Ronan McCrea

Sinopale 3, “Gizli Anılar, Kayıp İzler
Küratör: Rana Öztürk

Alfred H.’nin Kayıp Fotoğrafları projeksiyonla iki ekrana yansıtılan renkli ve siyah beyaz slayt sekanslarıyla Berlin’in sokaklarında yürürken geçtiği yerlere bir dizi küçük fotoğraf bırakarak imgelerden bir yol oluşturan bir kız çocuğunu gösteriyor.

Berlin sokaklarında fotoğraf bırakma hareketi, Grimm Kardeşler tarafından aktarılan Hansel ve Gretel masalındaki, Avrupa folklorunun arketipsel karanlık ormanında kız kardeşi Gretel ile terk edilmesinin ardından Hansel’in ekmek kırıntıları atarak eve dönüş yolunu bulmaya çalışması temasını sürdürüyor. Bu tema McCrea’nın daha önceki çalışmaları, bu çalışmayla 51. Venedik Bienali’nde (2005) de gösterilen Sekanslar, Senaryolar ve Yerler, Bölüm I ve II’nin de temelini oluşturdu.

Fotoğraflar, sanatçının eline Berlin’de, genelikle ev temizliklerinin sonucu olarak, sık sık aile fotoğraflarının satıldığı bir bit pazarında geçti. 300’un üzerinde siyah beyaz fotoğraftan oluşan derleme, 1920’lerden 1960’lara, yirminci yüzyıl boyunca orta sınıf bir Berlin ailesini belgeliyor. Merkezde görülen karakter genç bir adamdan 1960’larda yaşlı bir adama, hayatının farklı aşamalarında resimlenen Alfred H. Fotoğraflar ailenin çeşitli üyelerini, gezintileri ve yurtdışında geçirilen tatilleri resimliyor. Derleme yirminci yüzyılın travmatik Nasyonal Sosyalizm ve İkinci Dünya Savaşı dönemlerini de kapsıyor. (Resimlerden birinde şık bir takım elbise giymiş ve şapka takmış Alfred H. Bir park bankında kameraya poz veriyor, kolunu rasgele yasladığı bankın üzerinde “Yahudiler İçin Değil” (Nicht für Juden) yazısının bir kısmı görünüyor.)

Alfred H.’nin Kayıp Fotoğrafları aynı zamanda malzeme nesne, kaybedilebilen, bulunup yeniden dolaşıma girebilen ve yine kaybedilebilen bir şey olarak fotoğrafa bir ağıt. Yapıtta yer alan bir çok imge şimdi üretimi durdurulmuş olan benzersiz siyah beyaz slayt filmi Agfa ‘Scala’ kullanılarak yapıldı. Bu yapıtın ilk yapıldığı zamandan bu yana 35 mm slayt projeksiyonu teknolojisi neredeyse tamamen kullanılmaz oldu.

Şimdiye dek fotoğraf sekansları ses ve yorum içermiyordu. Sinopale için McCrea yapıtına yeni bir Türkçe ses bandı ekledi. Sinoplu iki çocuğun, Feyzanur Sandalcı ve Ataberk Gümüş’ün Hansel ve Gretel masalını okurken sesleri kaydedildi. Buna ek olarak, sanatçı Alfred H.’nin Kayıp Fotoğrafları’na karşılık gelen bir seslendirme metninde işbirliği yapmak üzere Sinopale’de çalışan İstanbullu yazar Zerin Dirihan ile çalıştı. Bu farklı sesler yeni ses bandının arasına serpiştirildi.