Bu kapalı devre yerleştirmede ziyaretçilerin imgeleri yapay gölgeler olarak işlenmiştir. Güneş ışığı kadar doğal olan ve temelde sürekli insana eşlik eden gölge çoğu kez dikkatimizden kaçar. Fiziksel yapımızın silueti aslında insanın kendi dış çizgilerinin düz ve cisimsizleştirilmiş özetidir. Skia yerleştirmesi gölgelerimizin kendi aralarındaki oyununu ve mekânda fiziksel yersizleşmemizi bilinçli olarak algılamamızı inceler. Bir kişinin gölgesi birdenbire özgürleşirse ve yabancı bir özerklik oluşturursa ne olur? Post-modern egonun çoğulcu kimlikleri ile bu tür bir yabancılaşma arasındaki benzerlik nedir?
